Στο γήπεδο με τον (μαυροκόκκινο) δικέφαλο

Ποδοσφαιρική Κυριακή με τα όλα της στο γήπεδο των Σουρμένων – παρά το 0-0

Φέτος είναι η χρονιά του δικεφάλου. Η ομάδα είναι δεμένη και παίζει ωραία μπάλα, έχει πολλά νεαρά παιδιά με ταλέντο, που βρίσκονται εύκολα μεταξύ τους στο γήπεδο και βάζουν (και τρώνε) πολλά γκολ, έχει φιλάθλους θερμούς, αφοσιωμένους, που ενισχύουν την ομάδα σε όλη τη διάρκεια του αγώνα με τραγούδια και συνθήματα κατά των ναζί, του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, των τραπεζών και της αστυνομίας. Τα εντός έδρας ματς είναι κανονική γιορτή, ακόμα κι όταν, όπως σήμερα το πρωί, λήγουν χωρίς γκολ. Ο δικέφαλος αυτός, φοράει μαυροκόκκινα, έχει έδρα στο Ελληνικό, δεν ασχολείται κανείς με τον πρόεδρο ούτε με παράγοντες, δεν υπάρχει γκρίνια και γενικά χαίρεσαι να πηγαίνεις στο γήπεδο. Είναι η ομάδα Σούρμενα που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος της Αθήνας.

Σήμερα υποδέχτηκε την Ηλιούπολη. Στην 7η θέση ο δικέφαλος, στην 3η οι φιλοξενούμενοι, ντέρμπι κανονικό. Παρά τις 3-4 κλασικές ευκαιρίες, τα 6 κόρνερ και τη γενικά πολύ καλή εμφάνιση, το τελικό σκορ ήταν μόνο 0-0. Στις κερκίδες οι φίλαθλοι έμειναν ευχαριστημένοι. Οι καμμια 30ρια νεαροί με τα αντιφά μπλουζάκια, τα δεκάδες καπνογόνα (μέτρησα 25), τα τύμπανα και τα συνθήματα και δίπλα τους καμμια 70ρια, πιο ήσυχοι, κάτοικοι της περιοχής με τα παιδιά τους, πολλά απ τα οποία παίζουν στα μικρότερα τμήματα του συλλόγου. Πας στο γήπεδο με θέα τη θάλασσα, βλέπεις μπαλίτσα, κάποιες φορές πολύ καλύτερη από τη μιζέρια της λεγόμενης Σούπερλιγκ, χαζεύεις τους ωραίους οπαδούς, τι άλλο θέλεις. Κι όλα αυτά με 5 ευρώ εισιτήριο, ή ακόμα καλύτερα με συλλεκτικό για τα 90χρονα του σωματείου εισιτήριο διαρκείας. Κι όπως τραγουδάνε τα παιδιά «Σουρμενάρα ολέ, γαμιούνται οι ΠΑΕ, δε θα ξενερώσουμε ποτεεεέ».

Ole!


Taken at P.A.O.K. F.C. Toumba Stadium (PAOK@Toumba, ΠΑΟΚ@Τούμπα)

«Άλλο ποδόσφαιρο κι άλλο πολιτική»

Δεν είναι φάρσα δεν είναι μπακατέλα
Στην προσμονή του ζούσαμε καιρό
Είναι το μουντιάλ του στρατηγού Βιντέλα
Φτύστε τα μούτρα σας και τον πολιτισμό

Εκεί θα είναι η Αμερική
Περού Αργεντινή και Βραζιλία
Τι κι αν πεθαίνουν στην ασφάλεια μερικοί
Άλλο ποδόσφαιρο κι άλλο πολιτική

Κι αφού ο κόσμος έχει αποφασίσει
Να δώσει χέρι στο φασισμό
Κι εγώ μ’ εμένανε τα έχω κανονίσει
Θα δω το κύπελο χωρίς ενδοιασμό

Μα άμα δω ψηλά στον ουρανό
Ελικόπτερο να φτερουγίζει
Της κόκα κόλα δε θα ‘ν’ διαφημιστικό
Πετάει πτώματα στη ζούγκλα κι από δω
Περνάει και στη βάση του γυρίζει

Το μουντιάλ θέλει …

Το να βλέπεις το ματσάκι στο σπίτι -ακόμα και με ντελίβερι- είναι χειρότερο και από το να μη το βλέπεις καθόλου. Ούτε αυτές οι τρέντι μουντιαλοεκδηλώσεις σε μπαρ με προσκεκλημένους celebrity σχολιαστές μου λένε τίποτα. Όχι φίλε μου, δε λέει. Η πείρα και σοφία δεκαετιών μου έχει μάθει ότι το μουντιάλ θέλει δυο τρία απλά πράγματα: Αν είσαι εδώ, ευρύχωρη οθόνη σε λιγδερό γυράδικο με παγωμένες ρετσίνες και κόσμο που να συζητά με πάθος για τα αδικαιολόγητα λάθη του προπονητή της Παραγουάης στην προπόνηση της Τετάρτης. Αν είσαι στα εξωτερικά μπες σε αγγλοϊρλανδικό παμπάκι, με πάιντ, καραμελωμένες φτερούγες κοτόπουλου και φιλάθλους από όλες τις φυλές, στολισμένους με σημαίες και κασκόλ. Όπως και να είναι οργανώσου, κάτι ωρίτσες έμειναν. Μέχρι τότε πάρε ένα βιντεάκι με μια παρέα που αν και τα έκανε όλα λάθος, στο τέλος ήξερε να κάνει τη σωστή ερώτηση. Στη σέντρα λοιπόν! (Αν και όχι όλοι – με βλέπω να χάνω τουλάχιστον την πρώτη μέρα…)

Το μουσείο της Ακρόπολης και η λαϊκή τέχνη

Σκόρπιες εντυπώσεις από την πρόσφατη πρώτη επίσκεψη (Σάββατο μεσημεράκι, άνετα, καθόλου ουρά) στο μουσείο της Ακρόπολης:

1. Το κτίριο είναι πανέμορφο, τόσο απ’ έξω όσο και από μέσα. Παρά τον όγκο του, μοιάζει ανάλαφρο σχεδόν σα να πετάει σε μικρή απόσταση από το έδαφος. Το παρόν (β)λόγιο είναι εξάλλου φίλος του τσιμέντου και του μοντέρνου κτιρίου και εχθρός της ελιτίστικης δηθενιάς που εκφράζεται με το «νεοκλασικό» (βλ. και παρακάτω).

2. Τα εκθέματα -ιδιαίτερα εντυπωσιακά από μόνα τους- αναδεικνύονται ακόμα περισσότερο με την ωραία παρουσίαση στους ορόφους του νέου μουσείου. Μεγάλη εντύπωση κάνουν τα φοβερά χτενίσματα των Καρυάτιδων, τα παιχνιδάκια με τα οποία έπαιζαν τα αρχαία παιδάκια και η αρχαία γειτονιά που φαίνεται κάτω από το μουσείο μέσα από το διαφανές δάπεδο.

3. Οι κοπέλλες που αγαπούν την παράδοση και τα αγοράκια που πειραματίζονται ενδυματολογικά ας αποφύγουν τις φουστίτσες. Οι όροφοι χωρίζονται από διαφανή γυάλινα πατώματα που διευκολύνουν τους αδιάκριτους.

4. Το εισιτήριο πήγε στα 5 ευρώ, αλλά παραμένει φτηνό σε σχέση με αυτό που προσφέρει το μουσείο και σε σχέση με άλλα μουσεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

5. Οι υπάλληλοι είναι ευγενέστατοι και βοηθούν. Όταν μάλιστα ρωτήσαμε να μάθουμε ποιο είναι το διπλανό  φανερά παλιό και ιστορικό κτίριο, ένας από τους φύλακες μας είπε όλη την ιστορία του κτιρίου που, μεταξύ άλλων, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σκληρής και καθοριστικής μάχης του εμφυλίου πολέμου.

6. Το καφέ-εστιατόριο του μουσείου είναι όμορφο και καθαρό, και έχει μικρή μεν ποικιλία αλλά τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι παραδοσιακά και διαλεγμένα. Το πιο εντυπωσιακό είναι οι τιμές του. Μπύρα στα 1,70 (ναι, ναι, και ολογράφως, ένα και εβδομήντα!!!) συμπεριλαμβανομένης και μπύρας από μικροζυθοποιΐα και πολύ περιποιημένες σαλάτες στα 4 ευρώ.

7. Η θέα από το εστιατόριο προς την Ακρόπολη είναι εξαιρετική και θέλει ξεχωριστή αναφορά. Άνοιξη και φθινόπωρο, εκεί κατά το σούρουπο, πρέπει να είναι η καλύτερη βεράντα της πόλης. Αν μάλιστα μεταφερθούν και τα δύο νεοκλασικά, τότε θα είναι πραγματικά τέλεια.

8. Στο κατάστημα του μουσείου δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία αλλά ορισμένα σουβενίρ έχουν πλάκα. Δεν υπάρχουν βέβαια σάτυροι και άλλες θρυλικές μορφές τςη λαϊκής τέχνης, ιδιαίτερα δημοφιλείς σε εμάς τους τουρίστες. Ελπίζουμε να μεριμνήσει η διοίκηση.

Με την ευκαιρία, θα είχε πλάκα και τουριστικό ενδιαφέρον να διατεθεί κι ένας χώρος όπου θα εκτίθενται και -γιατί όχι;- θα πωλούνται εξωφρενικά σουβενίρ που κατά καιρούς έφτιαξε ο ανώνυμος εγχώριος ή Κινέζος βιοτέχνης με θέμα την Ακρόπολη. Το παρόν (β)λόγιο βάζει ένα πρώτο λιθαράκι σε αυτή την τιτάνια προσπάθεια προσφέροντας την παρακάτω σύνθεση Λευκού Πύργου και Παρθενώνα. Ο μερακλής συλλέκτης μπορεί να τη βρει σε μπλουζάκια τα οποία πωλούνται τα Σαββατοκύριακα στους πάγκους, έξω από το στάδιο της Τούμπας.

Leo & the Lunar Tiki’s: δεν ξενερώνουμε ποτεεεεέ

Οι Leo & the Lunar Tiki’s έπαιζαν ένα χειμωνιάτικο βράδυ του 2008 σε ένα φιλιππινέζικο μπαρ στην πάλαι ποτέ μικρή μας κωμόπολη. Ατμόσφαιρα πάρτυ, μπύρες, καλοί μουσικοί, γρήγορο, πιασιάρικο κομμάτι. Αυτό είναι το σάουντρακ της σημερινής μέρας. Λίγες ώρες μετά τη ματσάρα, δεεεεεν ξενερώνουμε ποτεεεεεέ!

Βουβό πανηγύρι πίσω από τις γραμμές του εχθρού

Είχαμε μια ώρα πριν πάμε στο σπίτι της aka για κανένα ποτάκι. Και σταματήσαμε στο πιο άδειο μπαρ για καφέ. Στο Πασαλιμάνι. Μέσα μόνο αγοράκια καρφωμένα μπροστά στην οθόνη. Εμείς πιο πίσω να το παίζουμε αδιάφοροι. Και μετά ο Εντίνιο καρφώνει το γκολάκι. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιους πανηγυρισμούς μόνο με τα μάτια. Κλωτσιές κάτω από το τραπέζι, τσιμπήματα αλλά κουβέντα καμμιά. Άντε ένα ημίχρονο έμεινε μέχρι το τέλος. Φεύγουμε για να μην παρεκτραπούμε.