«Gli Ultimi cinque minuti» (LXX)


Taken at Sahara bar

Advertisements

Το παιδάκι από τη Γερμανία

Η εικόνα από τη Χαλκιδική (που σαν κι αυτή δεν έχει) πριν 10 λεπτά. Αμμουδιά, θάλασσα γαλαζοπράσινη, ήλιος καυτός. Κι ένα παιδάκι με στρώμα θαλάσσης και μάσκα. Χαρούμενο φωνάζει τον μπαμπά του. Του δείχνει με ενθουσιασμό τι έχει στο στρώμα, ο μπαμπάς σηκώνεται από την ξαπλώστρα παίρνει μια απόχη και μαζεύει την «πραμάτεια». Λέει και μια δυο καλές κουβέντες στον μικρό – στα γερμανικά. Το παιδάκι ευχαριστήθηκε το μπάνιο του κι από μόνο του θεώρησε καλό να μαζέψει σκουπίδια, σακούλες και πλαστικά από τη θάλασσα. Ντόπιοι χαμογελούσαν αμήχανα. Αχ αυτοί οι Γερμανοί και τα στερεότυπα.

Σαν τη Χαλκιδική δεν (θα) έχει…

afisaHalkidiki

Γέμισε αυθαίρετα, ξαπλώστρες, ομπρέλες και μπιτς μπαρ. Οι καλύτερες παραλίες, οι παραλίες που μας κακόμαθαν και μας έκαναν να σνομπάρουμε όλα τα υπόλοιπα μέρη σε Ελλάδα και εξωτερικό, γίνονται μπαρ, καφετέριες και πεδία επίδειξης και νεοπλουτισμού. Γελοίες τοπικές αρχές ξεπουλούν το φυσικό τους πλούτο, ακυρώνουν το δημόσιο χαρακτήρα τους και παραδίδουν τις παραλίες της Χαλκιδικής στους σκυλάδες και τους νταβατζήδες κερδοσκόπους. Στο όνομα μιας ανάπτυξης χωρίς καμμία λογική. Η αφίσα καλεί σε τριήμερο αντίστασης σε αυτήν την παράνοια που αποκαλούν ανάπτυξη. Όσοι πιστοί…

Την αφίσα «δανείστηκα» από το καλό και φιλικό (β)λόγιο Πρωινή Πιλάλα.