Υπάρχουν αποδείξεις!

«Μας χρωστάνε, δεν τους χρωστάμε«, λέει ο καλός βλόγερ Αιμόφιλος Τ. Ινφλουέντζας σχολιάζοντας την οικονομική κρίση και κλείνει το στόμα των κακόπιστων αποκαλύπτοντας το βίντεο με τις ατράνταχτες αποδείξεις. Μην το χάσετε.

Advertisements

«Ξέρεις από βέσπα;» – ανοίξαμε και σας περιμένουμε

Στην αρχή ήταν ένα μπλογκ, στη blogspot. Δυο-τρεις άτσαλες απόπειρες να ανεβάσω κάτι και το έκλεισα. Μετά, ήρθε αυτό, στη wordpress. Για να καλύψει το κενό ενός καλοκαιριού που είχε τελειώσει, όπως πάντα, νωρίς και είχε προλάβει να χαθεί στη διαδρομή από την πόλη των πόλεων προς την (τότε) μικρή μας κωμόπολη. Έκανε τη δουλειά του -και αρκετές φορές την κάνει ακόμα- από τη μικρή μας πόλη, πλέον.

Ακολούθησε η σελίδα στο facebook, από καθαρή περιέργεια για το μέσο. Υπάρχει ακόμα κάπου στα άχρηστα. Αρκετά μετά προστέθηκαν το μπλογκάρισμα από κινητό και το «τιτίβισμα», για μεγαλύτερη αμεσότητα. Αυτά έχουν περισσότερη πλάκα – είναι που τα έχω και πρόσφατα.

Από χτες, όμως, το παρόν (β)λόγιο έκανε το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Μετά από δεκάδες δοκιμαστικά και εξαντλητικές πρόβες, έπεισε τη σκληρή, αυστηρή και άκρως απαιτητική διευθυντική ομάδα του μείζονος ιντερνετικού ραδιοφωνικού σταθμού «PostRadio» να παραχωρήσει στην ταπεινότητά μας δίωρη εκπομπή, από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή. Είναι βέβαια εκπομπή για ξενύχτηδες (από τα μεσάνυχτα μέχρι τις 2) που μάλιστα ξενυχτούν κλεισμένοι στο σπίτι. Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς όμως. Όλοι οι μεγάλοι, όμως, έτσι ξεκίνησαν. Άλλοι από τον καιρό, άλλοι από μεταμεσονύκτια τελεμάρκετινγκ. Δεν πας κατευθείαν στην ζώνη πράιμ τάιμ που λέμε εμείς οι άνθρωποι του ραδιοφώνου (μαθαίνω γρήγορα).

Ανοίξαμε λοιπόν και σας περιμένουμε, στη λαμπερή «συχνότητα» του PostRadio για να ακούτε, και στο τσατ (όου γιέα) για να μιλάμε λάιβ (όου γιέα εγκέιν). Κάθε μέρα (θα προσπαθήσουμε), μεσάνυχτα με δύο το πρωί (περίπου) – αμέσως μετά τον dj Magic Bass.

Έχω λάβει σπαμ και σπαμ …

… αλλά σπαμ που ξεκινούν με ανέκδοτο, πρώτη φορά παίρνω. Έλειπα μια εβδομάδα από τη μικρή μας πόλη, ταξίδι μακρινό, στα μέρη της Κολχίδας. Μπαίνοντας σήμερα στο (β)λόγιον είδα ότι είχα 12 σπαμ, πολύ λίγα σε σύγκριση με άλλες περιόδους. Ούτε οι σπάμερς δε διαβάζουν προοδευτικά (β)λόγια πλέον, σκέφτηκα και άρχισα να διαβάζω τα σπαμ (παλιά καλή διαστροφή) πριν τα διαγράψω. Το πρώτο έφτανε και περίσσευε. Ξεκινούσε με το παρακάτω κείμενο.

Two old ladies were outside their nursing home, having a smoke when it started to rain. One of the ladies pulled out a condom, cut off the end, put it over her cigarette and continued smoking.

Lady 1: What’s that?
Lady 2: A condom. This way my cigarette doesn’t get wet.
Lady 1: Where did you get it?
Lady 2: You can get them at any drugstore.

The next day … Lady 1 hobbles herself into the local drugstore and announces to the pharmacist that she wants a box of condoms. The guy looks at her kind of strangely (she is, after all, over 80 years of age), but politely asks what brand she prefers.

Lady 1: It doesn’t matter as long as it fits a Camel.

Και τελείωνε με ένα υστερόγραφο γεμάτο λινκ για φτηνά τσιγάρα και παραγγελίες μέσω ίντερνετ. Βάζοντας υποψηφιότητα για το βραβείο καλύτερου μάρκετινγκ στην κατηγορία σπαμ.

Disco inferno και το τετραήμερο ξεκίνησε νωρίς

Μετά από απουσία μιας εβδομάδας, το παρόν (β)λόγιο επιστρέφει με τόνο πανηγυρικό διότι σε λίγες, πολύ λίγες ώρες αρχίζει το ΠΣΚΔ το οποίο αναμένεται εξαντλητικό. Πρωί πρωί ξαναθυμήθηκα το σάουντρακ από το «Πυρετός το Σαββατόβραδο», την πρώτη κασέτα εταιρίας που απέκτησα (και μάλιστα δώρο από θεία), και το κομμάτι των Trammps. Η κασέτα κάπου χάθηκε, οπότε να θυμηθώ να το κατεβάσω.