Διεθνές βραβείο στον Γιώργο Αυγερόπουλο


Fipa

Τα καλά νέα ήρθαν από το Μπιαρίτς και το διεθνές φεστιβάλ οπτικοακουστικών προγραμμάτων (FIPA), όπου ο Γιώργος Αυγερόπουλος τιμήθηκε για επεισόδιο της εκπομπής του «Εξάντας» με το αργυρό βραβείο της κατηγορίας ρεπορτάζ και επικαιρότητας. Συγκεκριμένα το βραβείο αφορά την έρευνα-ντοκυμαντέρ του Αυγερόπουλου για τις βρώμικες δουλειές του πετρελαίου στο Δέλτα του Νίγηρα, στην Αφρική, που προβλήθηκε το Νοέμβριο από την ΕΡΤ. Πλούσιο υλικό από την εκπομπή, εδώ.

Ο Εξάντας αποτελεί τη φωτεινή εξαίρεση στο πρόγραμμα της κρατικής τηλεόρασης – ίσως και το άλλοθί της. Πρόκειται για μια κανονική όαση σε μια παρακμάζουσα ΕΡΤ, που μεταδίδει κυρίως κυβερνητική προπαγάνδα, αθλητικούς αγώνες (και καφενεία), πολιτικές αγιογραφίες και τρισάθλια σήριαλ που αναπαράγουν εκείνες τις άνευ περιεχομένου ή χιούμορ ατάκες με τις οποίες προφανώς μεγάλωσαν και διασκέδασαν τα διευθυντικά στελέχη της. Μια ανθολόγηση αυτής της μιζέριας διατίθεται στο πρόγραμμα της δορυφορικής με την οποία η ΕΡΤ ταλαιπωρεί όσους μένουν εκτός συνόρων.

Περιέργως, αυτό το τηλεοπτικό τίποτα μας δίνει και τον Εξάντα, ως προϊόν εξωτερικής παραγωγής (small planet productions). Μια εκπομπή με πρωτότυπες σε βάθος έρευνες, δυνατό μοντάζ, σφιχτοδεμένο σενάριο και ψαγμένη μουσική. Πολλά συγχαρητήρια στον Αυγερόπουλο και τους συνεργάτες του. Τέτοιες παραγωγές, όπως η εξαιρετική έρευνα για την εξέγερση στην Οαχάκα που προβλήθηκε πρόσφατα, είναι που τιμούν και την ελληνική δημοσιογραφία.

Advertisements

8 thoughts on “Διεθνές βραβείο στον Γιώργο Αυγερόπουλο

  1. Ειδα το εν λογο ντοκιμαντερ στις Νυχτες πρεμιερας φετος τον Οκτωβριο(2006) και ηταν πραγματικα μια πολυ καλη δουλεια…

  2. Η δουλειά του Αυγερόπουλου είναι φοβερή. Και μιλάμε για πολλή δουλειά, για υλικό που συγκεντρώνεται επί μήνες και χρόνια και το οποίο στη συνέχεια κάνει τομή στο αντικείμενό του. Ένα χρόνο πριν παρουσίασε το καλύτερο ρεπορτάζ από όσα έχω δει για τις εξεγέρσεις των μεταναστών στη Γαλλία το 2005. Το ίδιο και για τη Νιγηρία, αν και το είδα μισό. Όσο για τη βραδυά του με τον τέταρτο πλουσιότερο άνθρωπο στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας … όλα τα λεφτά!

    Από την άλλη με ενοχλεί κάπως η έντονα ιδεολογική του αφετηρία, που σε κάποιες στιγμές δίνει την αίσθηση του απολύτως προβλεπτού συμπεράσματος. Όταν επρόκειτο, για παράδειγμα, να παρουσιάσει την εκπομπή του για τις συμμορίες του Ρίο, η βασική του γραμμή «φταίει η διεφθαρμένη αστυνομία για την εγκληματικότητα» με αποθάρρυνε να κάτσω να το δω.

    Από την άλλη, η ίδια γραμμή με ερέθισε να παρακολουθήσω την εκπομπή για την Οαχάκα. Ήμουν πολύ περίεργος να δω πως θα αποτυπωνόταν στο έργο του το προφίλ μιας επανάστασης που ακουγόταν ιδανική. Και –ασχέτως του τι πραγματικά παίχτηκε επί έξι μήνες στην πολιτεία εκείνη- με μεγάλη ευχαρίστηση παρακολούθησα την ουτοπία που μέχρι στιγμής μόνο σε βιβλία είχα διαβάσει. Εξέγερση πραγματικά μαζική, χωρίς ηγέτες και γκουρού. Ούτε subcommandante Μάρκος, ούτε Τσε, ούτε Τσάβες. Παλλαϊκή εξέγερση συμπαράστασης σε μία εργαζόμενη τάξη (των δασκάλων), η οποία τάξη επίσης διαδήλωνε για τα δικαιώματα μιας άλλης τάξης (των φτωχών μαθητών και των οικογενειών τους). Λαός σε διαρκές ντελίριο, με κέφι, δυναμισμό, όραμα και αισιοδοξία. Όχι τόσο αίσθηση μάχης, όσο πανηγυριού. Μαζική συμμετοχή, με βάρδιες και ίση εκπροσώπευση, σε όλα τα πόστα. Στις τηλεοπτικές εκπομπές, στις ραδιοφωνικές εκπομπές, στα οδοφράγματα. Πολύ λίγη ιδεολογία, κατάρρευση των «-ισμων», απλά ανθρώπινα αιτήματα, από αγράμματους, θρησκευόμενους, μεροκαματιάρηδες, χωρικούς, δασκάλους, δημοσιογράφους.

    Δεν πιστεύω ότι μια κοινωνία μπορεί έτσι κι αλλιώς να λειτουργήσει με συνέχεια σε αυτή τη βάση. Αυτό ίσως να επετεύχθη μόνο για μια γενιά, στην κλασσική Αθήνα. Και πάλι «ίσως». Επίσης κρατάω πολλές επιφυλάξεις για το πως πραγματικά ήταν η εξέγερση, για το αν όντως απουσίαζαν οι ηγέτες, οι προβοκάτορες, κλπ. Μου τη δίνουν πολύ οι εξιδανικεύσεις και οι αγιογραφίες, ειδικά οι αριστερές. Αυτό όμως που κρατάω από τον Αυγερόπουλο, στο συγκεκριμένο θέμα, είναι το μήνυμα που εστάλη ανάγλυφο προς το Ελληνικό τηλεοπτικό κοινό: η αυτο-οργάνωση και η αλληλεγγύη είναι προτάγματα πέρα από τους ξοφλημένους φιλελευθερισμούς και σοσιαλισμούς. Είναι ανθρώπινες ανάγκες, ένστικτα αυτοσυντήρησης που πρέπει να καλλιεργούνται διαρκώς. Η Οαχάκα για έξι μήνες έγινε παγκόσμια και κλασσική. Και η Ελληνική τηλεόραση απογειώθηκε για μία τουλάχιστον ώρα.

    Ως θεατής αφιερώνω το ρεπορτάζ στο κολοσσιαίο δίδυμο Στίνα – Καστοριάδη. Κρίμα που δεν το πρόλαβαν.

    Συγνώμη για την έκταση του σχολίου, δεν θα επαναληφθεί.

  3. Χθες το βράδυ η ΕΡΤ στο κεντρικό δελτίο αναφέρθηκε με μία άχρωμη και άοσμη πρόταση στη βράβευση του Γ. Αυγερόπουλου και της υπόλοιπης ομάδας του Εξάντα. Επίσης, η παρουσιάστρια του δελτίου ευχήθηκε στον Εξάντα να συνεχίσει την ποιοτική δουλειά. Ακολούθησε εκτενές ρεπορτάζ, με δηλώσεις, εικόνες και τα λοιπά για το δίδυμο Σεργουλόπουλου – Μπακοδήμου, οι οποίοι αναλαμβάνουν την παρουσίαση του τελικού της Eurovision…

  4. @ Pikei, ΠΡΕΖΑ TV, Anastasia
    Ευχαριστώ για τα σχόλια

    @ Γιάννης
    Μην αυτολογοκριθείς κιόλας! 🙂
    Πάντως εμένα δε με χαλάει η ιδεολογική αφετηρία, άσε δε που όταν δεν κρύβεται είναι και τίμια. Περισσότερο με ενοχλεί η ντεμέκ αντικειμενική κάλυψη που είτε από φόβο είτε από σκοπιμότητα δεν αγγίζει τα ζητήματα.

    @ El pibe
    Είναι φοβεροί οι τύποι! Το κανάλι που φιλοξενεί την εκπομπή αντί να κάνει πάρτυ με το σπάνιο για την ΕΡΤ διεθνές βραβείο, την ανακοινώνει με καθυστέρηση, της δίνει λιγότερο χρόνο από το πανηγυράκι της Γιουροβίζιον και λίγα λόγια κάνει σα να θίχτηκε από τη βράβευση.

  5. Να διαφωνήσω στο μόνο σημείο, πως χάρη στην ΕΡΤ βλέπουμε ακόμη κάποιες ταινείες – όχι μόνο περιζήτητες σε dvd club όπως το ‘Football Factory’- αλλά και ανεξάρτητες αμερικάνικες και ευρωπαϊκές και άγνωστες νέες ταινείες (Σάββατο βράδυ στην ετ1)και όσοι γουστάρουμε τη παλιά καλή λογική του σήριαλ και το LOST!!!

    A!μήπως ξεχάσατε και τον Κούλογλου;

  6. @ Zn
    Εκτός Ελλάδας φίλε μου έχουμε μόνο το δορυφορικό της ΕΡΤ το πρόγραμμα του οποίου είναι επιλογές από το καθημερινό πρόγραμμα των ΕΤ1, ΝΕΤ και ΕΤ3. Λοιπόν δε βλέπουμε τίποτα από όλα αυτά που περιγράφεις. Τα μεν επειδή είναι «ξένα» και προφανώς δεν έχουν δικαιώματα προβολής έξω, τον Κούλογλου μάλλον για να μην πτοηθεί το φρόνημά μας. Είναι αλήθεια ότι παλαιότερα μας «έδιναν» λίγο Κούλογλου, για αγνώστους λόγους όμως μας τον έκοψαν. Επομένως μένουμε στην εικόνα της μιζέριας και παρακμής συν τους ύμνους προς την κυβέρνηση που περιέγραψα πιο πάνω με μόνο άλλοθι τον Εξάντα.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.